Prawo karne dla nieletnich definiuje się w następujący sposób. Prawo karne nieletnich jest uważane za podobszar procedury karnej, który w sposób szczególny odnosi się do młodocianych i młodocianych przestępców. Prawo karne dla nieletnich to tzw. prawo karne szczególne, które dotyczy tylko tych sprawców, którzy w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończyli jeszcze 21 lat.
W szczegółach oznacza to, że w prawie karnym dla nieletnich rozróżnia się młodocianych, sprawców przestępstw w wieku od 14 do 17 lat, oraz młodocianych, sprawców przestępstw w wieku od 18 do 20 lat. Podstawą prawną stosowania prawa karnego dla nieletnich jest ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich, w skrócie JGG.
Prawo karne dla nieletnich to szczególne prawo karne, które dotyczy nieletnich i młodocianych, którzy popełnili przestępstwo. Dokładne przestępstwa objęte prawem karnym dla nieletnich mogą się różnić w zależności od jurysdykcji, ale zazwyczaj obejmują następujące przestępstwa:
Napad jest przestępstwem, w którym ktoś celowo lub przez zaniedbanie powoduje obrażenia fizyczne u innej osoby. Może to nastąpić np. poprzez uderzenie, popchnięcie, skaleczenie lub inne zagrożenie fizyczne.
W Niemczech uszkodzenie ciała jest uregulowane w §§ 223 do 229 Kodeksu Karnego (StGB). Kara za uszkodzenie ciała zależy od ciężkości obrażeń i wcześniejszej wiedzy lub zamiaru sprawcy. W poważnych przypadkach za uszkodzenie ciała grozi kara pozbawienia wolności do lat pięciu, natomiast w łagodniejszych przypadkach grzywna lub kara w zawieszeniu.
Należy pamiętać, że napaść może być również karana jako część większego przestępstwa, takiego jak napad lub drapieżne wymuszenie. W tych przypadkach kara może być wyższa niż za samą napaść.
Inną formą uszkodzenia ciała jest niedbałe uszkodzenie ciała, gdzie osoba powoduje uszkodzenie ciała bez zamiaru, ale jest za nie odpowiedzialna z powodu nieostrożnego zachowania lub zaniedbania. W takich przypadkach kara może być lżejsza, ale poszkodowanemu nadal przysługuje odszkodowanie i stosowna rekompensata.
Kradzież jest przestępstwem, w którym ktoś bezprawnie zabiera cudzą własność z zamiarem trwałego jej przywłaszczenia. Kradzież uregulowana jest w Niemczech w §§ 242 do 244 Kodeksu Karnego (StGB).
Kradzież może być popełniona na wiele sposobów, m.in:
Należy pamiętać, że kradzież może być również karana jako część większego przestępstwa, takiego jak włamanie lub rozbój. W tych przypadkach kara może być wyższa niż za samą kradzież.
Oprócz kary sąd może również orzec odszkodowanie dla pokrzywdzonego lub zadośćuczynienie.
Wandalizm jest przestępstwem, w którym ktoś celowo lub przez zaniedbanie powoduje uszkodzenia własności publicznej lub prywatnej. Może to nastąpić np. poprzez zniszczenie budynków, dzieł sztuki, pojazdów czy obiektów użyteczności publicznej.
W Niemczech wandalizm uregulowany jest w §§ 303 do 305 Kodeksu Karnego (StGB). Kara za wandalizm zależy od rozmiaru szkody i wcześniejszej wiedzy lub zamiaru sprawcy. W poważnych przypadkach za wandalizm grozi kara pozbawienia wolności do lat pięciu, natomiast w łagodniejszych przypadkach grzywna lub kara w zawieszeniu.
Należy pamiętać, że wandalizm może być również karany jako część większego przestępstwa, takiego jak podpalenie czy uszkodzenie mienia. W tych przypadkach kara może być wyższa niż za sam wandalizm.
Oprócz kary, sąd może również orzec odszkodowanie dla pokrzywdzonego lub zadośćuczynienie w celu naprawienia lub zastąpienia szkody. Ważne jest, aby osoby oskarżone o popełnienie przestępstwa skontaktowały się z prawnikiem zajmującym się sprawami nieletnich w celu ochrony swoich praw i możliwości.
Termin "rozbój" odnosi się do przestępstwa charakteryzującego się zabraniem lub przymusowym odebraniem mienia lub rzeczy wbrew woli właściciela. Rozbój jest poważnym przestępstwem, za które w większości krajów grozi surowa kara, np. pozbawienie wolności lub wysoka grzywna.
W szczegółach napad obejmuje następujące elementy:
Należy pamiętać, że rozbój jest przestępstwem, które może mieć zarówno fizyczne, jak i psychiczne skutki dla ofiary. Dlatego też osoby, które popełniają przestępstwo rozboju, są zazwyczaj surowo karane.
Podpalenie to przestępstwo polegające na celowym wznieceniu ognia, którego skutkiem jest uszkodzenie mienia, budynków lub obszarów naturalnych. Jest to poważne przestępstwo, które dotyczy zarówno sprawcy, jak i ofiary.
W szczegółach podpalenie obejmuje następujące elementy:
Należy pamiętać, że podpalenia nie prowadzą tylko do strat finansowych, ale także do obrażeń fizycznych, a nawet śmierci ludzi i zwierząt. Co więcej, podpalenia mogą również prowadzić do problemów środowiskowych i niszczenia obszarów przyrodniczych. Dlatego osoby, które popełniają przestępstwo podpalenia, są zazwyczaj surowo karane.
Przestępstwo naruszenia ustawy o środkach odurzających dotyczy działań, które naruszają przepisy regulujące postępowanie ze środkami odurzającymi. Przepisy te określają, jakie środki odurzające są dozwolone, jak mogą być produkowane, rozprowadzane i używane, a także ustalają kary za naruszenia.
Szczegółowo rzecz ujmując, przestępstwo przeciwko ustawie o środkach odurzających obejmuje następujące czyny:
Kary za przestępstwa narkotykowe mogą się różnić w zależności od powagi przestępstwa i prawa danego kraju, ale mogą sięgać od wysokiej grzywny do kary pozbawienia wolności.
Przestępstwo z zakresu prawa o broni dotyczy działań, które naruszają przepisy regulujące obchodzenie się z bronią. Przepisy te określają, jakie rodzaje broni są dozwolone, jak można je nabyć, posiadać, nosić i używać, a także ustalają kary za naruszenie przepisów.
Szczegółowo rzecz ujmując, przestępstwo przeciwko ustawie o broni obejmuje następujące czyny:
Kary za przestępstwa związane z prawem dotyczącym broni mogą się różnić w zależności od wagi przestępstwa i przepisów danego kraju, ale mogą sięgać od wysokiej grzywny do kary pozbawienia wolności.
Przestępstwem seksualnym jest każdy czyn naruszający integralność seksualną osoby, popełniony bez jej zgody lub wbrew jej woli.
Niektóre przykłady przestępstw seksualnych to:
Należy zauważyć, że te przestępstwa są nie tylko przestępstwem fizycznym, ale mogą również powodować urazy emocjonalne i psychiczne.
W Niemczech nieletni i młodociani mają ograniczony wiek do popełniania przestępstw. Ich wykroczenia zostały więc zakwalifikowane jako "wykroczenia wychowawcze" ze względu na wciąż młody wiek sprawców. W takich scenariuszach termin "wiek odpowiedzialności karnej" odnosi się do tego momentu w życiu sprawcy, od którego ponosi on odpowiedzialność karną za popełnione przez siebie czyny, a zatem może być za nie ścigany również na płaszczyźnie prawnej.
Wprawdzie w Niemczech "warunkowy wiek odpowiedzialności karnej" osiąga się w wieku 14 lat, ale pełną odpowiedzialność karną można uznać dopiero po ukończeniu 18 lat. Przed tym wiekiem, według JGG, sprawca nie jest w stanie prawidłowo i wszechstronnie ocenić potencjalnych konsekwencji swoich działań. W związku z tym przestępstwa popełnione przez sprawcę poniżej 14 roku życia nie mogą być karane przez prawo lub osoby te nie mogą być za nie ukarane.
Tu również są wyjątki. Jeżeli bowiem sprawca ma ukończone 14 lat lub miał w chwili popełnienia czynu zabronionego, a osoba ta nie jest uznana za wystarczająco dojrzałą psychicznie, to również nie może być karana za swoje czyny. Pod to kryterium podpada np. młodzież z upośledzeniem lub ograniczeniem umysłowym.
Podsumowując, oznacza to, że młodociani do 14 roku życia nie są uznawani za osoby, które osiągnęły wiek odpowiedzialności karnej, młodociani od 14 do 17 roku życia są uznawani za osoby, które osiągnęły wiek odpowiedzialności karnej w określonym zakresie, a młodociani od 18 do 21 roku życia są uznawani za osoby, które osiągnęły wiek odpowiedzialności karnej zgodnie z JGG. Od 21 roku życia wszystkie przestępstwa wchodzą w zakres prawa karnego dla dorosłych.
Nadrzędnym celem prawa karnego nieletnich, gdyż w tej dziedzinie prawa przyjmuje się przede wszystkim, że przestępczość młodocianych i młodocianych przestępców wynika w dużej mierze z wychowania przez rodziców lub jest jego skutkiem, jest stworzenie pozytywnej prognozy w zakresie zachowania się w ramach norm społecznych poprzez zastosowanie odpowiednich środków wychowawczych.
Dlatego w większości przypadków, w zależności od wagi przestępstwa, nie nakłada się kar pozbawienia wolności ani grzywny. Wychowanie sprawców, jak również zapobieganie dalszym przestępstwom poprzez sankcje wychowawcze jest zatem głównym celem prawa karnego dla nieletnich, aby uniknąć recydywy i popełniania kolejnych przestępstw.
§ 2 ust. 1 JGG mówi o tym co następuje:
"(1) Stosowanie prawa karnego dla nieletnich ma na celu przede wszystkim zapobieganie ponownemu popełnieniu przestępstwa przez nieletniego lub młodocianego. Aby osiągnąć ten cel, konsekwencje prawne oraz, z uwzględnieniem prawa rodziców do nauki, postępowanie są przede wszystkim nastawione na ideę edukacji".
W prawie karnym dla nieletnich należy przestrzegać pewnych szczególnych wymogów i zasad procesowych, aby zapewnić ochronę praw i dobra młodocianego lub dziecka oskarżonego. Oto kilka ważnych aspektów, na które należy zwrócić uwagę w postępowaniu karnym dla nieletnich:
W przeciwieństwie do prawa karnego dorosłych, prawo karne nieletnich jest wyraźnie szczególne ze względu na skupienie się na sankcjach wychowawczych. W ramach postępowania karnego w sprawach nieletnich pomoc sądowa dla nieletnich reprezentuje stanowisko, w którym na pierwszy plan wysuwają się poglądy pedagogiczne i społeczne w odniesieniu do wymiaru kary. Na pierwszy plan wysuwa się więc wspieranie pozytywnego rozwoju i unikanie ze strony sądu środków niszczących życie poprzez karę.
Pomoc sądowa dla nieletnich ma również szczególne prawa w postępowaniu karnym. Są one następujące:
Ponadto zadaniem pomocy sądowej dla nieletnich jest dokładne zbadanie środowiska osobistego oskarżonego, a także jego osobowości pod kątem znalezienia odpowiedniej sankcji. Kara, sankcje, są następnie pochodną tych ustaleń pomocy sądu dla nieletnich.
Jednakże oskarżony, nieletni, ma również możliwość zrzeczenia się udziału pomocy sądu dla nieletnich w postępowaniu karnym. § 7 JGG stanowi w tym zakresie:
"Sąd dla nieletnich, a w postępowaniu przygotowawczym prokuratura dla nieletnich, może odstąpić od przestrzegania wymogów określonych w ust. 3, a na wniosek pomocy sądowej dla nieletnich - wymogów określonych w ust. 4 zdanie pierwsze, o ile jest to uzasadnione na podstawie okoliczności sprawy i zgodne z dobrem nieletniego."
W związku z tym odstąpienie od udziału i obecności pomocy sądowej dla nieletnich w postępowaniu karnym zależy od okoliczności i wagi przestępstwa, a także dobra nieletniego. Należy zaznaczyć, że rezygnacja z udziału i zaangażowania pomocy sądowej dla młodzieży w procesie musi być zakomunikowana wszystkim zainteresowanym stronom. Również w tym przypadku rozróżnia się postępowanie główne i postępowanie wstępne. Natomiast w postępowaniu wstępnym można zrezygnować z pomocy sądu dla nieletnich tylko wtedy, gdy postępowanie zakończy się bez wniesienia skargi publicznej.
Zrzeczenie się obecności pomocy sądowej dla nieletnich w postępowaniu głównym może być zgłoszone ustnie w toku postępowania, nie jest do tego potrzebny odrębny wniosek. Wcześniej jednak należy to szczegółowo omówić z obrońcą - prawnikiem zajmującym się prawem karnym dla nieletnich.
Jak już obszernie omówiono, prawo karne dla nieletnich, w porównaniu z prawem karnym dla dorosłych, wymierza przede wszystkim kary o charakterze wychowawczym, np. wykonywanie prac społecznych w instytucji społecznej, podczas gdy prawo karne dla dorosłych wymierza kary grzywny lub pozbawienia wolności.
Kolejną różnicą pomiędzy tymi dwoma dyscyplinami prawa karnego jest sąd odpowiedzialny. W przypadku prawa karnego dla nieletnich o odpowiedzialności karnej sprawcy decyduje odrębny sąd dla nieletnich. Rozprawy główne, na których zapadają wyroki w stosunku do młodocianych, również nie są jawne zgodnie z § 48 JGG.
Ponadto w postępowaniu karnym dla nieletnich uwzględnia się także prawa rodziców i opiekunów. Mają oni prawo być obecni podczas rozprawy, a nawet otrzymują od sądu dla nieletnich możliwość składania oświadczeń dotyczących przestępstwa, jak również możliwość przedstawienia obrony Prawnik, prawnik zajmujący się prawem karnym nieletnich.
Kolejną poważną różnicą między prawem karnym dla nieletnich a prawem karnym dla dorosłych jest to, że maksymalna kara pozbawienia wolności wynosi 10 lat dla młodocianych i 15 lat dla nastolatków.
Kolejnym środkiem stosowanym przez sąd dla nieletnich w ramach prawa karnego dla nieletnich jest zatrzymanie młodocianego. W przeciwieństwie do upomnienia, kara aresztu dla młodzieży jest znacznie surowsza, gdyż może być wymierzona przez sąd dla nieletnich w formie aresztu wypoczynkowego, krótkiego aresztu, a nawet stałego aresztu.
Wyrok dla młodocianych jest najsurowszą karą, jaką może wymierzyć sąd dla nieletnich, oznacza bowiem bezwzględne pozbawienie wolności młodego lub dorastającego człowieka. Czas trwania kary dla młodocianych zależy od rozmiaru i ciężkości przestępstwa, ale minimalny czas trwania tej kary pozbawienia wolności wynosi sześć miesięcy.
Maksymalna kara pozbawienia wolności, jaką można wymierzyć, wynosi pięć lat, pod warunkiem, że przestępstwo nie jest na przykład zabójstwem, a młodociany lub nastolatek nie jest uznawany za osobę dorosłą. Gdyby jednak tak się stało, to kara pozbawienia wolności może zostać wymierzona nawet na pełne 10 lat. Należy zauważyć, że taka okoliczność i takie przestępstwo w świetle prawa karnego dla dorosłych zagrożone byłoby karą do 15 lat pozbawienia wolności.
Paragraf 106 (1) JGG stanowi szczegółowo co następuje:
"Jeżeli ze względu na popełnienie przez młodocianego przestępstwa należy zastosować ogólne prawo karne, sąd może zamiast kary dożywotniego pozbawienia wolności wymierzyć karę pozbawienia wolności od 10 do 15 lat."
Gdyby jednak zdarzyło się, że młodociany zostanie skazany według prawa karnego dla dorosłych, zawsze istnieje możliwość zmniejszenia kary zgodnie z § 106 JGG. Jednak to od profesjonalnej oceny obrońcy, prawnika zajmującego się prawem karnym nieletnich, zależy inicjowanie tych działań.
Biuro główne - Kerpen
Pan Patrick Baumfalk, adwokat
Droga główna 147
50169 Kerpen
Niemcy
Oddział - Witten
Pan Patrick Baumfalk, adwokat
Ulica Berlińska 4
58452 Witten
Niemcy
Nasz partner w USA, FL, Merritt Island, Spacecoast i Miami, USA:
Pan Alexander Thorlton, Esq. - German American Real Estate & Immigration Law Center, LLC
Projektowanie stron internetowych & SEO od Usługi Baumfalk